Jong Belegen

17 april 2005

We zijn geweldig. We hebben het helemaal gemaakt. We zijn de revolutie. Kijk ons ontwikkelen in groepen, kijk ons samenwerken. Ha, wij zijn Open Source mensen. Klaar voor de nieuwe wereld. Ja?

Gatenbrie

Er is iets goed mis met de balans van onze zelfkritiek. Toegegeven, de Linux-kernel maakt mooie tijden door, vele Open Source-projecten hebben succes, maar diep van binnen zitten er gaten in de smeuige Brie. En het stinkt in die gaten.

Als mensen me vragen waar het succes van Open Source software op terug te brengen is, komt mijn verhaal altijd weer neer op de basis: samenwerking. Elk gerespecteerd project heeft enige vorm van democratie, samenwerking. Veel projecten lenen van andere projecten, op verschillende manieren. Zo ontstaat een geheel, waarbinnen veel mensen kunnen vinden wat ze zoeken; gebruikers en ontwikkelaars. Op momenten dat er over belangrijke dingen beslist moet worden, zet de machine zich in beweging en mengt Jan en Alleman zich in het proces. En als er iets nodig is voor een project, zal vaak rondgekeken worden of de collega's in de Open Source wereld wat bruikbaars te bieden hebben. Heeft een project iets nodig om verder te kunnen? Een oproepje op een of twee mailinglijsten is voldoende om wat mensen aan de gang te krijgen. En zo leeft het project. Natuurlijk niet zonder slag of stoot en natuurlijk kost het energie, maar de engerie wordt verdeeld. De kern van de kracht, is de verdeling van de energie.

Het website- en documentatielandschap durf ik zonder enige twijfel een rotte plek in de Open Source-wereld te noemen. Waar alle projecten samenwerken, lijken de websites en fora eilandjes. Samenwerking lijkt onmogelijk en elke poging daartoe wordt binnen twee discussies voor het komende jaar netjes de kop ingedrukt. Er zijn veel websites, prachtige websites, elk met eigen documentatie, eigen navigatie, eigen visie, eigen non-visie. Alles eigen. Afgezien van partnerlinks of met zure gezichten geplaatste banners, is de samenwerking ver te zoeken.

Ja, dit is het smerigste in de hele Brie: het stinkende webgat. Door de arrogante oogkleppen-visie die veel websites en community's heeft bevangen - en veel nieuwkomers doet afschrikken, worden de pogingen van enkele tijdelijke helden met het jaar minder frequent. Alertheid verslapt, bruggen opgehaald, de websites lijken te leven, maar de communicatiewegen zijn verlaten, ongebruikt. Laat ik de eerste zijn op te biechten: tot mijn spijt heb ook ik bloed aan mijn handen.

Als een infectie er niet uit kan, slaat het naar binnen. En ook dat gebeurt. Als men uitgevochten is over de concurrent, slaat de defensieve houding naar buiten toe, om in een offensieve houding naar binnen.

Praatjes vullen geen gaatjes

In discussies kan enkel nog gekeken worden naar het stinkende gat in de Brie van een ander. Aan de lijkengeur in ons eigen hol zijn we reeds gewend. Alles wat niet naar ons stinkt, stinkt verkeerd.

Laten we elkaar eens uitdagen om de oogkleppen af te doen. Laat elke community zichzelf eens kritisch durven beoordelen. Laten we onze eigen verbeterpunten samenvoegen met de verbeterpunten van onze collega's en laten we kijken welke doelen gesteld kunnen worden om de stank te verdrijven en samen te werken.

En laat er eens een aantal mensen opstaan die de communicatie willen herstellen tussen de gemeenschappen. Een eerste handreiking. Inventariseren wie waar voor staat: wie kan welk deel van de gemeenschap op welke manier van dienst zijn? Hoe kan de ene community gebruik maken van de krachten van een andere community - en andersom? Hoe kunnen we elk ons eigen smoel behouden en toch niet dubbel werk verrichten? Documentatiesystemen koppelen, al is het met een gedistribueerde index, al is het... - we komen er samen wel uit.

Wie durft nu eindelijk eens niet te zeggen, 'been there, done that.' Wie - van elke gemeenschap - staat op en zegt: we gaan veranderen. Wie durft eens z'n voortdurende kritiek aan de kant te zetten en eens de handen uit de mouwen te steken? Werken aan een smakelijke Jong Belegen.

Bij deze ben ik beschikbaar.

Roeland Kok